W niedzielę 2 sierpnia rozpoczęliśmy nowennę przed uroczystością św.Franciszka z Asyżu. Ufamy, że teksty które publikujemy przybliżając duchowość św. Franciszka będą pomocne w osobistym przygotowaniu do owocnego przeżycia tej uroczystości.
▫️ Dobry i pokorny zakonnik
Błogosławiony sługa, który nie uważa się za lepszego, gdy go ludzie chwalą i wywyższają, niż wówczas, gdy go uważają za słabego, prostego i godnego pogardy; 2ponieważ człowiek jest tym tylko, czym jest w oczach Boga i niczym więcej.
▫️ Biada temu zakonnikowi, który został wyniesiony do wysokiej godności i sam nie chce dobrowolnie ustąpić. 4A błogosławiony jest ten sługa (Mt 24, 46), który został wyniesiony wysoko nie z własnej woli i pragnie być zawsze pod stopami innych.
▫️ Prawdziwa wielkość w oczach Boga
Święty Franciszek z Asyżu w swoim XIX Napomnieniu dotyka jednego z najbardziej podstępnych ludzkich pragnień: potrzeby uznania, chwały i ludzkiego podziwu. Tekst ten jest głęboką lekcją pokory, która uczy nas, gdzie tak naprawdę leży miara ludzkiej godności.
▫️ Iluzja ludzkich opinii
W pierwszych wersach Napomnienia Franciszek stawia przed nami niezwykle trudne zwierciadło: Niezmienna wartość: Człowiek nie staje się lepszy przez to, że inni go chwalą i noszą na rękach, ani gorszy, gdy spotyka go pogarda i niezrozumienie. Boża perspektywa: Nasza prawdziwa tożsamość ukryta jest wyłącznie w Bogu. Wszystko inne to tylko nietrwałe opinie i zewnętrzne maski, które nie mają żadnej wagi w wieczności.
🔸 Niebezpieczeństwo zaszczytów
Święty Franciszek ostrzega przed pułapką władzy i wysokich stanowisk. Zakonnik — a w szerszym sensie każdy chrześcijanin — który lgnie do zaszczytów i kurczowo trzyma się swojej pozycji, gubi ducha ewangelicznej prostoty.
🔹 Prawdziwym błogosławieństwem cieszy się ten, kto potrafi zachować wolne serce.
Jeśli odpowiedzialność spada na nas wbrew naszej woli, naszym zadaniem jest zachować postawę sługi, gotowego uniżać się i służyć innym z miłością.
🔸 Refleksja na dziś:
Czy moja samoocena zależy od lajków, pochwał i ludzkiego uznania? A może potrafię przyjąć trudne chwile, krytykę i prostotę, pamiętając, że w oczach Boga jestem dokładnie tym, kim jestem — ukochanym dzieckiem?
▫️ Panie, daj mi łaskę wolności od ludzkiej próżności. Naucz mnie szukać chwały tylko w Tobie i pragnąć jedynie tego, by służyć bliźnim z czystym i pokornym sercem.
🔹 Czy w Twoim życiu łatwiej przychodzi Ci radzenie sobie z pochwałami, czy z krytyką?
za: śladami św. Franciszka z Asyżu w drodze ku Bogu
foto: ordo Franciscanus Secularis
